We hebben het allemaal te doen. We kiezen voor het leven, we worden geboren en ons Zielenpad ligt voor ons klaar. Ik geloof dat we hier zijn om iets te leren, en dat onze lessen al bepaald zijn voordat we aan ons pad zijn begonnen. Ik geloof dat we onze ouders en onze familie hebben uitgekozen om ons te helpen deze lessen te leren. En dat het niet altijd makkelijk gaat, dat het soms te zwaar lijkt om te verdragen, ook dat is het ervaren van het leven.
Iemand zei me deze week; ‘het leven is niet bedoeld om gelukkig te zijn’.
Dat klinkt toch raar, als iedereen altijd maar hoopt om gelukkig te worden, of een ander toewenst dat hij gelukkig mag zijn. Want wat als je gelukkig bent? Ben je dan klaar? Is het dan het einde van de film? Juist in onze pijn, in onze donkerte, zitten de echte levenslessen verborgen. Het is een proces van bewustwording. Je pijn aankijken, voelen, doorleven. En daarvan groeien.
Wat als we niet meer zouden streven naar gelukkig zijn? Als we niet altijd maar op zoek zijn naar het volgende wat ons gelukkig kan maken? Een nieuwe baan, meer geld, een partner, een kind, meer spullen? Wat als we ons bewust worden van ons proces? Wat als we echt gaan voelen? Als we echt durven stil te staan en te kijken naar onze pijn? Wat als we het van binnen gaan erkennen en het niet meer daarbuiten hoeven te zoeken?
Ik geloof dat als we ons bewust worden van ons pad, we ook onderweg kunnen gaan genieten van de mooie dingen. Van de ontmoetingen, de liefde, van het leven. Niet als vlucht of als afleiding, maar met dat wat er ook is, met de donkerte. Als we de donkerte in onszelf blijven negeren of verdoven, blijven we bang voor de donkerte daarbuiten. Als we het aan durven kijken, kunnen we ook het licht beter toelaten. Want er is genoeg. Meer dan genoeg. In jou, in de ander. Je kunt het echter pas echt toelaten, als het andere er ook mag zijn. Zonder donker is er ook geen licht.
En het mooie is, je hoeft het niet alleen te doen. We zijn hier met meer. We komen uit de eenheid en we gaan daar ook weer naartoe. In het leven kan het voelen alsof je het alleen moet doen. Maar hoe ik het zie, is dat je het zelf moet doen, maar je hoeft het niet alleen te doen. Zoek iemand die er kan zijn voor jou in je proces. Durf af en toe te leunen en vind je eigen kracht. Durf je open te stellen en vertrouw op jouw proces. En loop maar…loop jouw Zielenpad. En durf te leven, word je bewust dat het leven geen eindbestemming heeft, maar dat elke stap het doel is, elke ervaring is leven. Je doet het al. Je bent al.
💖
Reactie plaatsen
Reacties